Şifalı Otların Hazırlanışı

    Reçetelerde aksine başka bir tarif verilmediği sürece,şifalı otların hazırlanışı burada anlatacağım şekilde hazırlanır:
   0,5 litre kaynar su, önceden ısıtılmış bir kabın içindeki 25 gram kurutulmuş bitkinin üzerine dökülür,kabın üstü kapanır ve 15 dakika kadar beklenir.
  Bitki kökleri de aynı miktarlarda hazırlanır.25 gram ince ince kıyılmış kök 0,5 litre soğuk suyun içine atılır, su kaynatılır ve kaynadıktan sonra ağır ateşte, suyun 1/4 ü çekinceye kadar pişirilir.Tencerenin kapağı hep kapalı tutulmalıdır.Pişirme işlemi tamamlanınca, su soğumaya bırakılır ve sonra süzülür.
  Reçetelerde aksine bir doz verilmediği taktirde, şifalı bitkilerin normal dozu günde üç kez birer kahve fincanıdır.

Işgın bitkisi

Yayla Muzu olarak da bilinen Işgın bitkisi kanser tedavisinde bir umut olarak araştırmalara konu oldu. 

Amerikalı bilim adamlarının yaptığı araştırma sonucunda Anadolu’nun yüksek yerlerinde yetişen Işgın, kansere iyi geldiği neticesine varıldı.

ABD’nin Atlanta Üniversitesi’nde Işgın bitkisi ile fareler üzerinde yapılan deneylerde, Işgın sebzesinde bulunan parietin adlı kırmızı pigmentler kanser hücrelerine enjekte edildi. Yalnızca 2 gün içerisinde kanser hücrelerinin yarısının öldüğü belirlendi. Bu kırmızı pigmentlerin modifiye edilmiş bir türünün de tümör gelişimini azalttığı ortaya konuldu.

Tıp otoriteleri, ışgın bitkisinden elde edilen kanser ilacının ileride kanser tedavisinde kullanılabileceğini, fakat ışgının ilaç haline getirilmesi için bolca yeni araştırma yapılması gerektiği vurguluyor.

Kuzukulağıgiller familyasından olan ışgının Latince ismi Rheum ribes. Işgın Anadolu’da ışkın, aşgın, aşkın, eşkin, eşgin, ıçgın, ıçkın, uçgun, uçkun, uşgun ve uşkun adlarıyla da tanınıyor. Doğu Anadolu bölgesinde ise yayla muzu ve dağ muzu olarak da isimlendirilen IŞGINA yetiştiği yöreye göre Van muzu ve Hakkari muzu gibi adlar da veriliyor. Işgın genel olarak, Güneybatı Asya’nın ılıman ve subtropikal bölgelerinde yetişir.

Tozlaşması rüzgarlarla olan ve kendi cinsinin diğer çeşitleri ile melezlenebilen ışgın tıbbi bitkiler sınıfına girdiğinden farmakolojik araştırmalarda bolca kullanılıyor.

Çiğ olarak yenen, zeytinyağlı, yumurtalı yemeği ve reçeli de yapılan ışgın oldukça farklı tariflerde kullanılıyor. Ancak Türk botanik bilimciler bilinçsiz ve uygun olmayan yöntemlerle toplanan ışgının Anadolu’da yok olma tehlikesi altında olduğu uyarısını yapıyor.

Işgın, boyu 150 cm civarında iri gövdeli, büyük yapraklı, hekimlikte kullanılan, Mayıs – Haziran aylarında çiçek açan, yaprakları oval, kenarları ince dişli, yüzeyi pürüzlü ve sert bir bitki olup, kökleri ilaç yapımında kullanılır. Taze sürgünleri ve genç yapraklarından da sebze olarak yararlanılır. İçeriğinde Tanen vardır. Kokusu kendine has ve tadı acıdır.

Işgın otu
Işgın otu
YARARLARI: Pankreasın çalışmasına yardımcı olduğu için şeker hastalığının tedavisine yardımcı olur. İştah açar, vücudu kuvvetlendirir. İshali keser. Mide ve bağırsak gazlarını giderir. İdrarın rengini sarıya boyar. Çok miktarda kullanılırsa ishal yapar.
Zararları :
Işgın yaprakları öldürücü ve aşındırıcı etkisi olan oksalik asit bulunur. Ancak öldürücü dozajda oksalik asit alabilmek için yaklaşık 5 kg yaprak yenilmesi gerekmektedir. Ancak yapraklarında oksalik asit dışında başka toksinler de içermektedir. Bu nedenle kullanılması veya yenilmesi esnasında dikkatli olmak ve fazla tüketmemek gerekir.

Arananlar:

  • eşkın